Ο Άγιος Θεοδώρητος ο ιερομάρτυρας, πρεσβύτερος Αντιοχείας (3 Μαρτίου)
Χωρεῖν ἔχει που τῆς Ἐδὲμ τὸ χωρίον,
Καὶ τὸν Θεοδώρητον ἔνδον τὸν μέγαν.
Ήταν τα θλιβερά χρόνια Ιουλιανού του παραβάτη, πού ο ασεβής αυτός αυτοκράτορας κατεδίωκε την Εκκλησία, προσπαθώντας ν’ αναστηλώσει την ειδωλολατρία. Οι διωγμοί αυτοί βέβαια, επεκτάθηκαν και στην Αντιόχεια τη Μεγάλη.
Πολλοί όμως από τους κληρικούς της, έμειναν ακλόνητοι στην παράταξή τους, προστατεύοντας και ενθαρρύνοντας το ποίμνιο με την παρουσία τους. Μεταξύ των ηρώων αυτών ήταν και ο Θεοδώρητος.
Συνελήφθη λοιπόν από τον έπαρχο της πόλης (Ιουλιανό ονομαζόμενο, πού κατά τον Σ. Εύστρατιάδη ήταν θείος του Ι Ιουλιανού του Παραβάτη), αλλά διατήρησε όλη την ακεραιότητα του θάρρους του. ο έπαρχος στην αρχή τον περιποιήθηκε. Και τόνισε τη μεγάλη αξία του Θεοδώρητου, την ευφυΐα και την παιδεία του.
Κατέληξε δε προτρέποντας τον Θεοδώρητο να απαρνηθεί το Χριστό, και να προσέλθει στη θρησκεία των ειδώλων. ο Θεοδώρητος τον άκουσε με υπομονή, και κατόπιν μεταξύ άλλων είπε στον έπαρχο:
«Πώς να προδώσω την αλήθεια, πώς να λιποτακτήσω από την Εκκλησία της πίστεως και της ζωής, πώς να αφήσω την χριστιανική ελπίδα, την χύνουσαν τόσον φως και τόσην παρηγοριάν εις τους ζοφώδεις ορίζοντας του βίου, πώς να φανώ τόσον αχάριστος προς τον Χριόταν μου, ο οποίος υπέρ εμού έχυσε το αίμα του; Είμαι και θα μείνω χριστιανός«. ο έπαρχος, εξεπλάγη μεν από το θάρρος του, διέταξε όμως και τον αποκεφάλισαν.
Έτσι ο Άγιος παρέδωσε την ψυχή του στον Πανάγαθο Κύριο.
Δεν υπάρχουν σχόλια